Elisabeth
Schelvis

Van slijk en tijd gemaakt

Als fotograaf en beeldmaker ben ik gefascineerd door het verglijden van de tijd. Ik zoek die tijd in de wereld om me heen. Het strand vlakbij mijn huis, de zee die me rust en ruimte gunt. Het is de tijd die alle organismen op aarde laat ontstaan, veranderen, evolueren, en vergaan, in een schijnbaar oneindige cyclus. Wij mensen zijn onderdeel van die cyclus. Het leven glijdt langzaam uit ons weg. De tijd verandert ons: we drogen op en verkreukelen, tot we sterven en verdwijnen. Niemand kan voorspellen wanneer het precies onze tijd zal zijn. En wat blijft er van ons over, na onze dood? Wat was er vóór ons, wat komt er na ons?

In “Van slijk en tijd gemaakt” heb ik de invloed van tijd van heel dichtbij onderzocht. Ik wilde erin kruipen, en de oorsprong en verdwijning van organismen tastbaar maken. Ik wilde lang kijken en langzaam vastleggen. Om voelbaar te maken dat we slechts een beetje stof zijn, in dat oneindige universum.

Alles van slijk en tijd gemaakt.

Jorge Luis Borges (1899) – “de mens, van slijk en tijd gemaakt” – uit: De Tango, 1964 (vertaling: Hugo Claus)
As a photographer and visual artist, I’m fascinated by the passage of time. In search of time, I find my inspiration on the shore, close to my house. The North Sea wind and waves open my mind and let me reflect on the essence of life. It is time that brings all organisms to emerge, to change, to evolve and decay, in a seemingly endless cycle. As human beings, we are part of that cycle. Life slowly passes out of our bodies. Time changes us: we wrinkle and crumple, until we die and disappear. No one can predict our time to go. And then: what will remain of us, after our death? What was there before us, and what will come after?

In the exhibition “Of silt and time”, I have examined time as close as I could. I wanted
to crawl into it, and make the origin and disappearance of organisms as tangible as possible. I took all my time and slowed down as much as I could. To make us feel that we are just made of sand and dust, in this endless universe.

All made of silt and time.

Jorge Luis Borges (1899) – “hecho de polvo y tiempo, el hombre” – from: El Tango, 1964


︎ www.elisabethschelvis.com
︎ elisabethschelvis